Łoś na drodze

zwierzęta

10 faktów poprawiających bezpieczeństwo przy spotkaniu z łosiem

1. Zwolnij – często się zdarza, że zwierzę klęczy na przednich łapach i liże sól z drogi.

2. Łoś jest ciekawy świata i nie boi się ludzi. Może długi czas stać na drodze i nie ruszać się.

3.Staraj się zatrzymać. Omijanie zwierzęcia bywa ryzykowne. Łosie na krótkim dystansie w popłochu mogą rozwinąć prędkość do 60 km/h.

4. Łoś waży w granicach 300-400 kg. Dorosłe dorodne osobniki nawet do 700 kg. Staraj się uniknąć zderzenia z taką masą.

5. Łoś przebywa głównie na terenach podmokłych, bagiennych. Migruje na duże odległości.

6. W okresie zimowym łosie mogą buszować po sosnowym młodniku.

7. Jesienią młode łosie migrują na odległe tereny.

8. Zbliżasz się do takich terenów – wyostrz swoją uwagę. Zwolnij.

9. Poroże łosia może ważyć do 20 kg.

10.Jeżeli w kolizji zwierzę zostało ranne. Przykryj jego głowę kocem lub innym materiałem. Zwierzę się uspokoi. Powiadom najbliższe nadleśnictwo.

Wstępne, okresowe szkolenia BHP mogą obejmować także zagadnienia związane z bezpieczeństwem dojazdu do pracy. Niedaleko Poznania w tym miesiącu miał miejsce wypadek
z udziałem łosia. Dwie osoby zostały ranne.

Zdjęcie OSP Puszczykowo. Skutki kolizji z łosiem.

lososppuszczykowo_got1

10 elementów istotnych w pracy głosem, by nie stać się kaleką

ochrona głosu

1.Dobry mikroklimat w pomieszczeniach:

o wilgotność w granicach 60-70%,

o unikanie przeciągów,

o temperatura – 18 – 21 C,

o wietrzenie pomieszczeń/klas – w szkole np. po każdej lekcji,

o unikanie pogłosu, tworzenie dobrych warunków akustycznych pomieszczeń,

o ograniczenie zapylenia wywołanego przez pył kredy,

o regularne usuwanie kurzu z parapetów, podłóg itp.,

o utrzymywanie w pomieszczeniu hałasu nie przekraczającego poziomu 65 dB.

2. Częste nawilżanie strun głosowych – picie niegazowanej wody o temperaturze pokojowej.

 Nauczyciel powinien mieć możliwość picia wody w trakcie lekcji

3. Unikanie podrażnianie strun głosowych substancjami szkodliwymi takimi jak:

 o alkohol,

  o teina,

  o kofeina,

  o zbyt zimne i gorące posiłki.

4. Mówienie w odpowiedniej głośności

o zbyt ciche i głośne mówienie przeciąża krtań,

o zakazany jest krzyk.

5. Stosowanie krótkich przerw – odpoczynek głosowy

o projektowanie zajęć, lekcji w tak sposób by następowały przerwy w mówieniu prowadzącego.

6. Dbanie o dobrą postawę ciała w czasie mówienia

o lekki rozkrok na szerokość ramion,

o ciężar równomiernie rozłożony,

o głowa lekko podniesiona,

o ręce ułożone swobodnie wzdłuż tułowia, co umożliwia głęboki, swobodny oddech,

o nie jest wskazane splatanie rąk na wysokości przepony.

7. Regularne badania przez lekarza foniatrę

o predyspozycji do pracy z głosem,

o sposobu oddychania,

o dykcji,

8. Leczenie pojawiających się infekcji. W trakcie jej trwania oszczędzanie strun głosowych.

9. Ćwiczenia

o emisji głosu,

o odpowiedniego oddechu,

o sposobów relaksacji,

o rozluźniające pas barkowy,

o obniżające poziom stresu.

10. Dbanie o zdrowie psychiczne i fizyczne

o zróżnicowane posiłki uwzględniające zalecenia zdrowego żywienia,

o uprawianie sportów, rekreacja na wolnym powietrzu,

o większa dawka ruchu.

Apteczka kierowcy

DIN1364

DIN 1364Prawidłowo jadący, 16-letni motorowerzysta, na prostym odcinku drogi został potrącony przez nadjeżdżający z naprzeciwka samochód, którego kierowca nagle zjechał na lewy pas drogi. W wyniku zdarzenia motorowerzysta z ogólnymi obrażeniami ciała trafił do szpitala.
Po intensywnych działaniach policyjnych został odnaleziony sprawca zdarzenia. Zatrzymanemu kierowcy pojazdu postawiono zarzut spowodowania wypadku, naruszenia wcześniejszego nałożonego na niego przez sąd zakazu poruszania się pojazdami mechanicznymi, nieudzielenia pierwszej pomocy. Natomiast pasażerka pojazdu usłyszała zarzuty nieudzielenia pomocy. Sprawę rozpatrywała Prokuratora Rejonowa w Lublinie w 2014 roku.

Pierwsza pomoc

W myśl obowiązujących w Polsce przepisów kierowca, który jest uczestnikiem wypadku drogowego zgodnie z art. 44.1 Ustawy  Prawo o ruchu drogowym ( Dz.U. 1997 Nr 98 poz. 602)  ma obowiązek m.in.

  • zatrzymać pojazd,
  • udzielić niezbędnej pomocy ofiarom wypadku, wezwać pogotowie ratunkowe oraz policję,
  • zapewnić bezpieczeństwo w miejscu wypadku,
  • na żądanie uczestnika wypadku podać swoje dane personalne, dane zakładu ubezpieczeń z którym zawarta jest umowa obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej.

Przepisy Kodeksu Karnego art.162 określają, że za nieudzielenie pomocy człowiekowi, który znajduje się w bezpośrednimi niebezpieczeństwie utraty życia lub uszczerbku na zdrowiu grozi kara pozbawienia wolności w maksymalnym wymiarze 3 lat pozbawienia wolności. Na kursach pierwszej pomocy prowadzący szkolenie ratownicy zapewniają, że zawiadomienie pogotowia ratunkowego jest już elementem udzielania pierwszej pomocy.

Obowiązkowa apteczka

Biorąc pod uwagę wyżej wymienione przepisy wydawałoby się naturalnym obowiązkiem posiadanie przez kierowcę samochodu osobowego apteczki pierwszej pomocy. Jednak
w Polsce w myśl Obwieszczenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 30 stycznia 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia  taki obowiązek nakłada się na:

  • autobus – z wyjątkiem autobusów używanych w komunikacji miejskiej oraz podmiejskiej (art. 18.1, 18.2)
  • taksówkę (art. 24.1)
  • samochód ciężarowy przewożący ludzi poza kabiną kierowcy oraz posiadający pomieszczenia przystosowane do przewozu osób (art.40.2)
  • samochody do nauki jazdy (art.43.1)

W czasie wyjazdów  poza Polskę należy pamiętać, że  m.in. w takich krajach jak Niemcy, Francja, Irlandia, Austria, Czechy, Słowenia, Węgry, Bułgaria apteczka stanowi obowiązkowe wyposażenie samochodu osobowego.  

Co w apteczce?

Ponieważ w Polsce nie ma przepisów określających, co powinno znajdować się w apteczce, producenci stosują wytyczne  normy DIN 13164, która została ustalona przez Niemiecki Instytut Norm, a stosowana jest w większości krajów UE.

Wyposażenie apteczki zgodnie z normą DIN 1364 składa się z:

  • 1 szt. opatrunek indywidualny G
  • 1 opak. plastry 10×6 cm (8 szt.)
  • 1 szt. plaster 500×2,5 cm
  • 2 szt. opaska elastyczna 6 cm
  • 3 szt. opaska elastyczna 8 cm
  • 2 szt. chusta opatrunkowa 40×60 cm
  • 1 szt. chusta opatrunkowa 60×80 cm
  • 3 szt. kompres 10×10 cm
  • 3 szt. opatrunek indywidualny M
  • 2 szt. chusta trójkątna
  • 1 szt. nożyczki 14,5 cm
  • 4 szt. rękawice lateksowe
  • 1 szt. koc ratunkowy 160×210 cm
  • 1 szt. instrukcja udzielania pierwszej pomocy
  • 1 szt. maseczka do sztucznego oddychania
  • 2 szt. chusteczka dezynfekująca

Dobrze jeśli  kierowca samochodu będzie posiadał tak wyposażoną apteczkę. Jeszcze lepiej jak będzie systematycznie uczestniczył w kursach ratowniczych, na których będzie miał okazję przećwiczyć umiejętność ratowania ludzi w sytuacjach różnych zagrożeń.