10 elementów istotnych w pracy głosem, by nie stać się kaleką

ochrona głosu

1.Dobry mikroklimat w pomieszczeniach:

o wilgotność w granicach 60-70%,

o unikanie przeciągów,

o temperatura – 18 – 21 C,

o wietrzenie pomieszczeń/klas – w szkole np. po każdej lekcji,

o unikanie pogłosu, tworzenie dobrych warunków akustycznych pomieszczeń,

o ograniczenie zapylenia wywołanego przez pył kredy,

o regularne usuwanie kurzu z parapetów, podłóg itp.,

o utrzymywanie w pomieszczeniu hałasu nie przekraczającego poziomu 65 dB.

2. Częste nawilżanie strun głosowych – picie niegazowanej wody o temperaturze pokojowej.

 Nauczyciel powinien mieć możliwość picia wody w trakcie lekcji

3. Unikanie podrażnianie strun głosowych substancjami szkodliwymi takimi jak:

 o alkohol,

  o teina,

  o kofeina,

  o zbyt zimne i gorące posiłki.

4. Mówienie w odpowiedniej głośności

o zbyt ciche i głośne mówienie przeciąża krtań,

o zakazany jest krzyk.

5. Stosowanie krótkich przerw – odpoczynek głosowy

o projektowanie zajęć, lekcji w tak sposób by następowały przerwy w mówieniu prowadzącego.

6. Dbanie o dobrą postawę ciała w czasie mówienia

o lekki rozkrok na szerokość ramion,

o ciężar równomiernie rozłożony,

o głowa lekko podniesiona,

o ręce ułożone swobodnie wzdłuż tułowia, co umożliwia głęboki, swobodny oddech,

o nie jest wskazane splatanie rąk na wysokości przepony.

7. Regularne badania przez lekarza foniatrę

o predyspozycji do pracy z głosem,

o sposobu oddychania,

o dykcji,

8. Leczenie pojawiających się infekcji. W trakcie jej trwania oszczędzanie strun głosowych.

9. Ćwiczenia

o emisji głosu,

o odpowiedniego oddechu,

o sposobów relaksacji,

o rozluźniające pas barkowy,

o obniżające poziom stresu.

10. Dbanie o zdrowie psychiczne i fizyczne

o zróżnicowane posiłki uwzględniające zalecenia zdrowego żywienia,

o uprawianie sportów, rekreacja na wolnym powietrzu,

o większa dawka ruchu.

Apteczka kierowcy

DIN1364

DIN 1364Prawidłowo jadący, 16-letni motorowerzysta, na prostym odcinku drogi został potrącony przez nadjeżdżający z naprzeciwka samochód, którego kierowca nagle zjechał na lewy pas drogi. W wyniku zdarzenia motorowerzysta z ogólnymi obrażeniami ciała trafił do szpitala.
Po intensywnych działaniach policyjnych został odnaleziony sprawca zdarzenia. Zatrzymanemu kierowcy pojazdu postawiono zarzut spowodowania wypadku, naruszenia wcześniejszego nałożonego na niego przez sąd zakazu poruszania się pojazdami mechanicznymi, nieudzielenia pierwszej pomocy. Natomiast pasażerka pojazdu usłyszała zarzuty nieudzielenia pomocy. Sprawę rozpatrywała Prokuratora Rejonowa w Lublinie w 2014 roku.

Pierwsza pomoc

W myśl obowiązujących w Polsce przepisów kierowca, który jest uczestnikiem wypadku drogowego zgodnie z art. 44.1 Ustawy  Prawo o ruchu drogowym ( Dz.U. 1997 Nr 98 poz. 602)  ma obowiązek m.in.

  • zatrzymać pojazd,
  • udzielić niezbędnej pomocy ofiarom wypadku, wezwać pogotowie ratunkowe oraz policję,
  • zapewnić bezpieczeństwo w miejscu wypadku,
  • na żądanie uczestnika wypadku podać swoje dane personalne, dane zakładu ubezpieczeń z którym zawarta jest umowa obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej.

Przepisy Kodeksu Karnego art.162 określają, że za nieudzielenie pomocy człowiekowi, który znajduje się w bezpośrednimi niebezpieczeństwie utraty życia lub uszczerbku na zdrowiu grozi kara pozbawienia wolności w maksymalnym wymiarze 3 lat pozbawienia wolności. Na kursach pierwszej pomocy prowadzący szkolenie ratownicy zapewniają, że zawiadomienie pogotowia ratunkowego jest już elementem udzielania pierwszej pomocy.

Obowiązkowa apteczka

Biorąc pod uwagę wyżej wymienione przepisy wydawałoby się naturalnym obowiązkiem posiadanie przez kierowcę samochodu osobowego apteczki pierwszej pomocy. Jednak
w Polsce w myśl Obwieszczenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 30 stycznia 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia  taki obowiązek nakłada się na:

  • autobus – z wyjątkiem autobusów używanych w komunikacji miejskiej oraz podmiejskiej (art. 18.1, 18.2)
  • taksówkę (art. 24.1)
  • samochód ciężarowy przewożący ludzi poza kabiną kierowcy oraz posiadający pomieszczenia przystosowane do przewozu osób (art.40.2)
  • samochody do nauki jazdy (art.43.1)

W czasie wyjazdów  poza Polskę należy pamiętać, że  m.in. w takich krajach jak Niemcy, Francja, Irlandia, Austria, Czechy, Słowenia, Węgry, Bułgaria apteczka stanowi obowiązkowe wyposażenie samochodu osobowego.  

Co w apteczce?

Ponieważ w Polsce nie ma przepisów określających, co powinno znajdować się w apteczce, producenci stosują wytyczne  normy DIN 13164, która została ustalona przez Niemiecki Instytut Norm, a stosowana jest w większości krajów UE.

Wyposażenie apteczki zgodnie z normą DIN 1364 składa się z:

  • 1 szt. opatrunek indywidualny G
  • 1 opak. plastry 10×6 cm (8 szt.)
  • 1 szt. plaster 500×2,5 cm
  • 2 szt. opaska elastyczna 6 cm
  • 3 szt. opaska elastyczna 8 cm
  • 2 szt. chusta opatrunkowa 40×60 cm
  • 1 szt. chusta opatrunkowa 60×80 cm
  • 3 szt. kompres 10×10 cm
  • 3 szt. opatrunek indywidualny M
  • 2 szt. chusta trójkątna
  • 1 szt. nożyczki 14,5 cm
  • 4 szt. rękawice lateksowe
  • 1 szt. koc ratunkowy 160×210 cm
  • 1 szt. instrukcja udzielania pierwszej pomocy
  • 1 szt. maseczka do sztucznego oddychania
  • 2 szt. chusteczka dezynfekująca

Dobrze jeśli  kierowca samochodu będzie posiadał tak wyposażoną apteczkę. Jeszcze lepiej jak będzie systematycznie uczestniczył w kursach ratowniczych, na których będzie miał okazję przećwiczyć umiejętność ratowania ludzi w sytuacjach różnych zagrożeń.

Zanieczyszczona woda

brudna woda

Babcia wraz z  wnuczką przechodziły obok miejskiej fontanny na pl. Zwycięstwa w Szczecinie. Dziewczynka potknęła się i przewróciła wprost na rozgrzane przez słońce blachy, które stanowiły część fontanny. Dziecko dotkliwie się poparzyło. Było to już drugie  tego typu  zdarzenie w tym miejscu.

Miejskie fontanny w upalne dni dają ochłodę i trochę niezbędnej wilgoci. Jednak stanowią także zagrożenie bezpieczeństwa dla spacerujących wokół nich ludzi.

Zdarza się, że elementy niektórych wodotrysków, fontann nie są dobrze zabezpieczone farbami antypoślizgowymi, co w połączeniu z wilgocią i wodą może być przyczyną poślizgnięć, prowadzących do groźnych złamań. Takie zdarzenie odnotowano w miejscowości Błonie, gdzie w czasie zabawy, w oddanym niedawno wodotrysku, 13-letni chłopiec poślizgnął się i w konsekwencji złamał rękę.

Jednak największym zagrożeniem dla dzieci, a także osób dorosłych szukających ochłody w fontannie jest jej zanieczyszczona woda. Często fontanny pobierają nieuzdatnioną wodę z miejskiej sieci  wodociągowej, a następnie woda ta tłoczona jest w obiegu zamkniętym. Z wody zgromadzonej w fontannie korzystają ptaki, koty, psy. To powoduje, że po jakimś czasie jest ona biologicznie zanieczyszczona i dlatego niebezpieczna.

Co nam grozi jeżeli woda w fontannie, wodotrysku jest zakażona?

  1. Taka woda może zawierać zanieczyszczenia mikrobiologiczne od zwierząt, szczególnie od ptaków, psów, kotów, a także ludzi.
  2. Ze względu na zamknięty i nieczyszczony obieg wody mogą pojawiać się w wodnym aerozolu tworzonym przez fontanny bakterie Legionella, która może doprowadzić do zachorowań na legionelozę przebiegającą w formie zapalenia płuc lub gorączki Pontiac.

Należy też pamiętać, że woda w fontannie lub wodotrysku może być przeźroczysta jednak biologicznie skażona.